totally fine~

พอได้ข่าวว่ามิกิเน่จะขึ้นคอนเอลเดอร์
ก็ตัดสินใจทันทีว่างานนี้ไม่พลาดแน่
ก็มิกิเน่ไม่ได้ขึ้นคอนเสิร์ต ไม่ได้ร้องเพลงสมัยสาวๆมานานแล้ว
แถมคราวนี้เค้าจะออกจากค่ายกันยกทั้งกรุ๊ปอีก
(จริงๆก็ไม่เกี่ยวกัน เพราะมิกิเองก็ไม่ได้มีบทบานอะไรในนามเฮลโหลโปรเจ็กต์มาสักพักแล้ว)

จัดการจองบัตร จ่ายเงินเรียบร้อย
ไม่นาน พี่ปูพี่ปลา ก็มาบอกว่าอยากจะมาดูคอนนี้ที่โอซาก้า
ด้วยความที่เป็นคนดี ก็เลยบอกไปว่างั้นเดี๋ยวแตนประมูลบัตรให้ละกัน
ป้าๆหนีบคุณแม่มาด้วย หาบัตรสามใบมันยากกว่า เอาสองใบติดกันสองคู่
ก็เลยบ้าจี้ "งั้นเดี๋ยวแตนดูสองรอบหล่ะกัน ได้ดูกะป้าด้วย"
พอดีช่วงนั้นเงินเดือนเยอะ บัตรไม่แพงสู้ได้เว้ย

แล้วพอหนึ่งอาทิตย์ก่อนวันคอนเสิร์ต
เอ่อ... มีแววว่าอีกสองเดือนจากนี้เงินเดือนจะตกต่ำมาก
คำนวณทริปที่อยากไป ค่าของที่อยากซื้อกลับ
รู้สึกว่าจนมาก...
เพื่อความอยู่รอด ควรขายบัตรทิ้งสักรอบ

ไปถึงหน้างานตอนสองโมงครึ่ง
คอนเริ่มบ่ายสาม มีลุงคนนึงถามว่ามีบัตรเหลือมั้ย
ก็เลยบอกไปว่ามี ลุงแกดูราคาแล้วบอกว่า "ตรงนี้มันหลังสุดชั้นสอง ผมให้ครึ่งราคา"
สาดดดดดดดดดดดดดดด บัตรกูแปดพันสี่ รวมค่าโอนก้อเกือบเก้าพัน
มึงจะซื้อต่อกูสี่พันสอง...
ไม่ขายเว้ย ขายราคานี้ดูมันสองรอบให้บ้าเลยดีกว่า
เดินไปอีกสามก้าว มีคุณยายเดินมา ถามว่าตรงไหน
ว่าแล้วยายแกก็ควักเงินขึ้นมานับ
"หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก อ่ะ ชั้นให้เธอหกพันเยน ขายมั้ย"
จากสี่พันเมื่อกี๊ขึ้นมาหกพัน อืมน่าสนใจ
"เนี่ย มันจะเริ่มแล้ว ไม่ขายชั้นแล้วเธอจะขายใคร เนี่ย ลูกชาย ชั้นเล่นอยากจะไปดู"

ก็ลืมคืดไปเนอะ ว่างานนี้มันไม่มีผู้ชาย นอกจากเอมซีหัวเห็ด
โดนยายแกกดดัน น่ากลัวมาก เลยปากหนักพูดไม่ออกว่า ขอเจ็ดพันได้ป่ะ
ก็เลยขายไป ไอ้แตนแม่งตกเลขขขขขขขขข
ยายแกได้บัตรเดินไปปุ๊ป ตาลุงคนเมื่อกี๊ตะโกนถามว่า เจ็ดพันก็ได้นะ
แสดดดดดดดดดดดด เมิงอ่ะช้าาาาาาาาาาาาา

ถือเป็นบทเรียนการขายบัตรหน้าคอนนะคร้าบบบบบ

ว่าแล้วก็ไปเดินเล่นเตร็ดเตร่รอเวลาคอนรอบเย็น
ห้าโมงเย็นก็เดินมาหาป้าๆที่มานั่งรอที่ฮอลล์แล้ว
ป้าซื้อของหน้าคอนไว้เรียบร้อย เนียนเป็นชาวต่างชาติไม่ต้องมีบัตรก็ซื้อของหน้าคอนได้แฮะ
ป้าซื้อไปสามหมื่นกว่าเยน (ของฝากซื้อทั้งนั้น)
ส่วนแตนดูแล้วก็อืม ไม่เอาดีกว่า ซื้อเพนไลท์ธรรมดาๆมาอันนึง อยากมีอะไรถือ

แล้วก็ได้เวลาเข้าไปดูคอน
มิกิเน่ก็น่ารักเหมือนเคย เหมือนทุกที ไม่ค่อยตื่นเต้นหรือเพราะเจอบ่อยแล้ว?
อายะผมยาวดูเป็นผู้ใหญ่ แต่ขาเจ็บก็เลยไม่ค่อยได้เต้น
โยชชี่หน้าขาวมาก น่ารักๆ
ริกะก็เช่นกัน น่ารักมากกกกกกกกกกกกก พูดไม่ถูกคือดูสดใสอ่ะ
นัตจิ คือนัตจินี่ดังมากใช่มั้ย? โอตาคุสองคนข้างๆนี่มาดูนัตจิโดยเฉพาะ
เสียงเฮียแกดังมาก เรียกนัตจิตลอด "นัตตตสีมิ ไซโกวววววววววว"
แต่นัตจิก็มีออร่า แจ่มน่ะ แต่หลายๆคนคงเห็นแบบติดเวทีกันมาแล้ว
คาโอริก็สูงยาวเข่าดี หุ่นเพรียว
มาริก็ดูเตี้ยดี พี่ปูถามว่า ถ้าเทียบกับป่านหล่ะ
น้องป่านน่ารักกว่าค่ะ
ส่วนยูจังของพี่ปูก็น่ารัก น่ารักแบบผู้ใหญ่น่ะ
คนอื่นๆไม่รู้หล่ะ แตนก็ส่องกล้องดูแค่ประมาณนี้ ดูแต่มิกิเน่ไง

ตอนที่คนอื่นเค้าร้องเพลง พวกที่ไม่ได้ร้องแล้วนั่งอยู่ข้างเวที
เค้าก็จะมีส่วนร่วม โยกไปโยกมา ตบมือ หรือเต้นตามสคริปใช่มะ
มิกิก็มีส่วนร่วมนะ ขยับมือ ตบมือ(บ้าง)
แต่... หน้าเจ๊แกบึ้งมาก หน้าเซงโลกมากฮ่ะ
ในขณะที่ยูจังและมาริที่นั่งข้างๆนี่เป็นบ้ามาก
ทำไมไม่แบ่งม้าให้มิกิซักตัวเนี่ยยยยยยย
ดูแล้วฮามาก

เรื่องฮาเรื่องที่สอง
ตอน MC คุยกะน้องมาโนะที่มาเป็นเกสท์เล่นเปียโน
น้องมาโนะบอกว่า "ฟูจิโมโต้ซังให้คำแนะนำมาว่า ตอนดีดเปียโนน่ะ ยิ้มๆบ้างน่าจะดีนะ"
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กล้าพูดนะคะ มิกิเน่ขาาาาา แล้วไอ้ที่นั่งหน้าเป็นตูดเมื่อกี๊หล่ะ ทำเป็นสอนน้องเค้า
แต่มิกิเขินมากกกกกกกกกกกกก
น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกก >.<

คอนนี้มิกิก็ร้องบูกี้เทรนอีกแล้ว
โอ้ย เปลี่ยนเพลงซะทีเหอะ
สำหรับแตนรู้สึกว่า มิกิเองก็น่าจะเบื่อเพลงนี้เหมือนกัน
หน้าคุณเธอตอนยิ้มตอนแสดง มันดูเป็นยิ้มในหน้าที่อ่ะ
ในตอนแสดงคอนนี้ แตนว่ามันดูเป็นในหน้าที่ทั้งนั้น
ไม่เหมือนกับตอนละครเวที ดูมิกิสนุกกว่า

สรุปว่างานนี้ มิกิไม่เด่น ออกน้อย
ดีแล้วที่ขายบัตรรอบกลางวันทิ้งไป

คอนฮาโหลกะคอนจูเนียร์มันก็คนละอารมณ์เนอะ
คอนฮาโหลนี่ แค่ดูคนดูเชียร์ก็ฮาแล้ว
ลุงโอตาคุข้างหน้านี่ เต้นได้ทุกเพลง เต้นเหมือนด้วยนะ พริ้วมาก
ไม่เห็นหน้าหรอก แต่ดูข้างหลังนี่เต้นน่ารักมาก จีพียังต้องอายยยยยยยยยยย
คอนนี้ผู้หญิงเยอะด้วย เยอะกว่าตอนไปดูวันเดอร์ฟูล
คิดว่าน่าจะเป็นเพราะเติบโตมาพร้อมๆกันป่ะ

วันที่ ยี่สิบเอ็ด กุมภา จะมีไลฟ์อคูสติก ของมิกิที่เกียวโต
จองบัตรไปแล้ว ไม่รู้จะได้มั้ย
งานนี้เป็นฮอลล์เล็กๆ จุได้ไม่เกินสองร้อย
ดูน่าจะใกล้ชิดเนอะ
แต่กลัวอ่ะ กลัวไปแล้วมีแต่โอตาคุมันเขินนนนนนนนนนน